Boomer of Zoomer?

Ben ik een Boomer?
De google definitie is dat dit een groep mensen is, geboren tussen 1945 en 1955, en met de belangrijkste kenmerken: hard werken leidt altijd tot succes, een sterke gehechtheid aan tradities en vaste structuren, en soms een eigenzinnige blik op moderne technologie en veranderingen…

Nou ben ik met mijn 58 jaar niet exact een Boomer, geloof ik… hoewel ik gehecht  ben aan sommige tradities, laat ik anderen heel gemakkelijk weer los… ik geloof niet per definitie in hard werken en gegarandeerd succes, daarvoor heb ik te vaak in een samenloop van omstandigheden hele talentvolle mensen en bedrijven zien verdrinken of juist succes hebben… ik geloof in faciliteren van kansengelijkheid, ook hard werken natuurlijk (heb ik altijd gedaan), maar je moet ook kansen, een beetje geluk hebben en de juiste (andere) mensen kennen.. ik houd wel van structuur, maar dat wijd ik meestal aan mijn analytische kant en mijn creatieve kant zegt tegelijkertijd “dat er vele wegen naar Rome leiden”, dus ook hoe je vorm geeft aan structuur kan op diverse manieren… ik heb wel een eigenzinnige blik op moderne technologie, maar verandering vind ik juist wel weer fijn… hoe kom je anders tot innovatie en nieuwe zienswijzen?

En - is dat een Boomer kenmerk? -, ik geloof er onvolwaardig in dat wij mensen kuddedieren zijn, we kunnen het niet alleen, we hebben anderen nodig in bijna alle facetten van ons privé en onze werkrelaties. En dat betekent bijvoorbeeld in mijn werk dat het hebben en onderhouden van goede netwerken  en echt contact hebben essentieel zijn: of het nou brainstormen is over bestaande grondstoffen en technieken, het vergaren én overdragen van kennis, het kunnen inschatten van de kwaliteit van leveranciers of het verbeteren van processen en teams, de omgang met klanten, noem maar op… het liefst natuurlijk dat je elkaar ziet, want non-verbale communicatie is soms net zo belangrijk als de verbale vorm... en dat kan zowel fysiek als in digitale vorm.
Ik kom uit de tijd dat er verschil was tussen warm en koud relatiebeheer, ook professioneel… empathie, verbinding en openheid kostte geen moeite en zorgde voor vertrouwen én dat allerlei processen gewoonweg gemakkelijker verliepen…voor de koude relaties die alleen zakelijk en afstandelijk zijn, loop je gewoonweg minder hard!

Als ik hoor dat “de jeugd van tegenwoordig” moeite heeft met fysieke gesprekken of zelfs maar telefonische gesprekken, dat het meeste via tekstberichten gaat en dan bij voorkeur ook nog via facebook (Boomer platform?), Snapchat of Tiktok of anderszins (is Whatsapp nog in?) dan denk ik daar natuurlijk het mijne daarvan.
Veel van het huidige (digitale) verkeer is vluchtig en oppervlakkig, veel in data en algoritmen, het moet vaak binnen een krap geplande tijd en "als het er maar mooi uit ziet" lijkt belangrijker dan wat er echt “gezegd” wordt… dan wordt er ook nog eens overdreven veel gezonden met weinig oog voor wat de ontvanger nodig heeft of aankan, want.. hoe val je nog op in deze tijd?
Waar is de ratio, nuance, verdieping, het “doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg”… Waar is het omzien naar elkaar, ontmoeting, elkaar echt zien en respecteren?
Ik vind dat het er allemaal nog steeds is, maar het, vaak digitale, aanbod is zo groot en luid, dat het bijna niet opvalt.
En ik benijd de jeugd niet altijd hoor, zonder die basis van de tijd dat het er nog niet was (toch wat rustiger); we hebben ongekende mogelijkheden tegenwoordig, maar dat brengt niet altijd ongekende kansen voor iedereen!

En dan kom ik bij de officiële kenmerken van een Zoomer, wat een samentrekking is van Gen Z en Boomer, een generatie, geboren tussen ongeveer 1997 en 2012: Digitaal vaardig (want opgegroeid met smartphones, social media en internet), snel en flexibel (want ze schakelen makkelijk tussen online platforms en nieuwe trends… is dat de definitie van flexibel?) en ze verschillen in cultuur (want hebben vaak een eigen online straattaal, humor - zoals memes - en gewoonten die contrasteren met oudere generaties).

Ik zal wel weer een ‘bijna-Boomer’ zijn, als ik denk dat dit van alle tijden is? Hoe vaak ik in mijn jeugd de klacht “de Jeugd van tegenwoordig…” gehoord heb: ontelbare keren! Ook mijn generatie werd “niet begrepen” door de oudere generatie en als lui, luid en rebels weggezet.
Als je trouwens Zoomer of Gen Z niet leuk vind als label, wat dacht je van mijn generatie: Generatie X, maar in de volksmond “de verloren Generatie” of “Generatie Nix” genoemd… Of de “patat Generatie” die er net na kwam…wij (Nederlandse?) mensen plakken graag ergens een label op en die is niet persé flatterend.

Net als alle vorige generaties hebben we een aantal dingen goed gedaan en van andere zaken echt een zooitje gemaakt… maar er was en is Talent, Innovatie, Vernieuwing, Vooruitgang, Kansen, Acceptatie, Waardering, Samenleven... het kan soms even duren, maar het is allemaal gelukkig en geruststellend wel boven komen drijven!

Als Gen X-er omarm ik Gen Z, vanzelfsprekend Gen Alfa en ik kijk uit naar de ontwikkeling van Gen Bèta…niet alleen omdat ik denk (en hoop) dat elke nieuwe generatie weer nieuwe kansen biedt op nieuwe inzichten en gebruiken die (nog?) meer het “goede” en minder het “foute” hebben, maar ook omdat het gewoonweg leuk is met jonge mensen te spreken die enthousiast zijn en (nog) niet “gehinderd” worden door allerlei ervaringen uit het verleden. Hoewel, als ik jonge mensen, als ‘bijna- Boomer’, nog iets mag meegeven: herhaal alsjeblieft zo min mogelijk de fouten uit het verleden en behoud het goede; we zijn als beschaving zover gekomen omdat we allemaal (!) werken en leven…en vooral Samen!