Vrouwen Verenigt U!

Na het wapengekletter in de afgelopen periode door de machtige mannen van deze wereld, waar ik heel veel van vind, maar in deze blog niet ga becommentariëren, dacht ik wel na over de vrouwen in onze wereld.

Nagenoeg alle toepassingen en ontwikkelingen zijn gericht op de man (en soms nog specifieker: de witte man)… of het nu gaat om medische diagnostiek, auto ontwerp (o.a. gaspedaal en airbags), mode (voetbalsters spelen al decades op mannenschoenen die pijn doen!), telefonie (die smartphone is echt te groot!), netwerken of om leiderschap in bedrijven en overheid… deze wereld is gemaakt voor mannen!
Trouwens, de overbekende song “It’s a Man’s, Man’s, Man’s world” van James Brown is qua tekst geschreven door Betty Jean Newsome.

Er zijn natuurlijk veranderingen gaande!
Historische vrouwen wiens bijdrage, onder andere in muziek en technologische ontwikkelingen, lang niet genoemd werden krijgen steeds meer publieke waardering. Er komen steeds meer studies naar het vrouwenlichaam en de diagnostiek van de meest gangbare (!) aandoeningen. Het aantal vrouwen in managementposities neemt (hoe langzaam ook) toe, met de meest mondiaal zichtbare topvrouwen als Ursula von der Leyen en Christine Lagarde. De meeste studies op Nederlandse universiteiten hebben in ruime meerderheid studentes (hoewel ik persoonlijk voorstander ben van gelijke aandelen jongens/meisjes). In de filmindustrie is er een toename te zien van vrouwelijke regisseurs. In de techniek, logistiek (inclusief transport) wordt het steeds “normaler” dat er vrouwen werken. Het gaat niet snel, maar wel vooruit. Mijn gevoel zegt me dat hoe harder sommige mannen en jongens protesteren, hoe beter het gaat met de vrouwenemancipatie. En natuurlijk zijn er mannen in de wereld (en zeer machtige ook) die dat proces willen stoppen en zelfs terugdraaien, maar ik denk dat we inmiddels het “point of no return” wel bereikt hebben… nu wordt het belangrijk om de balans te vinden, zodat zoveel mogelijk mensen mee kunnen en willen doen.

In de 19e en 20ste eeuw zijn er (in perioden) vrouwen geweest die actief streden om gelijke rechten voor vrouwen…het is nog maar 105 jaar geleden dat vrouwen in Nederland het recht kregen om te stemmen en het is zelfs nog maar vanaf 1956 (!) dat de “wet handelingsonbekwaamheid” voor getrouwde vrouwen werd afgeschaft.

Hoewel ik geloof dat verandering begint in de samenleving zelf, is het voor duurzame sociale veranderingen in een samenleving noodzakelijk om éérst te normeren en vaak ook wetten door te voeren. Daarbij vind ik persoonlijk dat gelijkwaardigheid voorop moet staan en niet persé gelijkheid…want diversiteit moet omarmt worden. We doen soms net of de eigenschappen die als typisch vrouwelijk worden beschouwd van mindere waarde zouden zijn of dat de eigenschappen die typisch mannelijk zouden zijn afgezwakt moeten worden. En alsof de beide “soorten” eigenschappen niet zowel bij vrouwen als mannen voorkomen.

Ik persoonlijk vind eigenschappen als creativiteit, verbinden, empathie, gemeenschapszin, geborgenheid en samenwerking hele fijne en zeer nuttige eigenschappen, maar fysieke kracht, strategisch, analytisch, overzicht, gefocust of resultaatgericht en pragmatisch zijn evenzeer. En als je dat alles niet bij één persoon vindt, combineer dan meerdere personen met verschillende eigenschappen die elkaar aanvullen.

De vrouwen van tegenwoordig profiteren enorm van de verrichtingen op het gebied van vrouwenemancipatie van de vrouwen voor ons én we mogen dankbaar zijn voor de bijdrage hierin van de mannen.
Maar wij vrouwen van de afgelopen 50-60 jaar zijn een beetje lui hierin geworden en hebben ons niet altijd doorontwikkeld. Zo, vind ik, zijn de grootste critici van vrouwen nog vaak de vrouwen zelf! Vrouwen weten zeer verbaal en haarscherp te analyseren wat er niet goed gaat bij andere vrouwen in plaats van steun te geven, elkaar te helpen of te motiveren. In de politiek bijvoorbeeld worden de vrouwelijke politici onevenredig hard aangepakt en het zijn zeker niet alleen de mannen die dat doen. Vrouwen in belangrijke functies worden toch nog vaak met enig argwaan bekeken. Waarom zit zij op die positie? Hoe is ze daar gekomen? Kan zij het wel? Was dit positieve discriminatie? Dat wij vrouwen ons nog steeds meer (denken te) moeten bewijzen, komt echt niet alleen door de kritische mannen. 

Misschien is dit de logische volgende beweging in de vrouwenemancipatie, dat vrouwen elkaar steunen en ondersteunen, dat we vrouwen bezien als individuen met kwaliteiten en het zijn van vrouw of man of anderszins als meerwaarde wordt beschouwd en niet als een mogelijkheid tot (ver)oordelen, dat we de vrouwelijke inbreng waarderen en zelfs liefhebben, dat we vrouwen niet onder het maaiveld terug willen brengen. Het wordt tijd dat we in woord en gebaar meisjes en jonge vrouwen inspireren om niet alleen hun talenten te ontwikkelen, maar ook vooral zichzelf laten zijn (met alle diversiteit die ze hebben).
Voor een denkwijze en cultuuromslag heb je, naast normeren, toch echt meer nodig en vooral ook aandacht en tijd eraan besteden. De “Vrouwenbeweging” en “Suffragettes” in de vorige eeuw waren zo gek nog niet.

In de techniek en vakbonden zie je allerlei netwerken voor samenwerking voor en door vrouwen, in de politiek is het “Stem op een Vrouw” initiatief zeer succesvol gebleken. En waarom ook niet, het “old boys network” is tot op de dag van vandaag zeer gangbaar, het blijkt nog steeds dat bedrijven met veel mannen in de top als eerst keus voor een nieuwe topfunctie vaak een man selecteren en dat bij actief beleid op positieve discriminatie nog een vaak gehoorde opmerking is “maar ze moet wel kwaliteiten hebben hoor…”
Mijn stelling is dat we wel weer een breed gedragen Vrouwenbeweging kunnen gebruiken:

   Vrouwen Verenigt U! … Nog een keer 👍